Air Tokyo er með betri klúbbum Tokyo og er staðsettur í Daikanyama, sem er í göngufjarlægð frá Shibuya.  Tónlistin sem er spiluð þar er öll afbrigði af house/techno og svo stundum hip hop og drum'n'bass.

Barinn á staðnum er stórgóður, allt barfólkið þar er þaulæft og er það með betri eiginleikum staðarins.  Verðin á barnum eru örlítið í dýrari kantinum eða um 7-800 jen fyrir drykkinn en gæðin eru til staðar.

Mikilvægt er að taka vegabréfið með sér þar sem að þeir eru mjög strangir á skilríkjum.  Jafnframt taka þeir ekki debetkort gild sem skilríki svo að það er best að passa sig og taka vegabréfið með.

Til að komast þangað ferðu út um West Exit á Shibuya lestarstöðinni og labbar þaðan yfir göngubrúnna í áttina að lestarteinunum (vinstri beygja þegar þú kemur upp á brúnna).  Þegar komið er yfir götuna þarftu að labba mjóa götu meðfram lestarteinunum þar til þú kemur að klúbbnum á hægri hönd.  Kort með leiðinni má finna hér.

Super Potato er ein besta búðin í Tokyo fyrir gamla tölvuleiki og leikjatengdan varning. Fyrir þá sem spiluðu mikið Nintendo eða hvaða leikjatölvu sem er í barnæsku er það hrein nauðsyn að kíkja þangað.

Verslunin selur flest allar gerðir leikjatölva (t.d. Nintendo, Sega, Neo-Geo) sem og leikina fyrir þær, allt frá þeim elstu upp í þá nýjustu.  Allt mögulegt er á boðstólum, allt frá einstaklega sjaldgæfum leikjum sem fara á mörg hundruð þúsund jen stykkið og einnig sjaldséðar leikjatölvur eins og Virtual Boy sem var misheppnuð vél frá Nintendo frá árinu 1995.

Til að komast þangað er farið út um Akihabara Exit á Akihabara lestarstöðinni (á Yamanote JR línunni). Þegar komið er út um hliðið er farið út um útganginn til vinstri og farið svo til hægri beint af augum, út mjóa götu að aðalgötunni sem sker hverfið í tvennt. Þar hinum megin við götuna er Club Sega spilatækjasalur. Farið er yfir götuna og inn mjógötuna vinstra megin við Sega salinn og svo tekin fyrsta beygjan til hægri. Eftir tæpa mínútu sést byggingin á hægri hönd en búðin er á 3. og 4. hæð hússins en þeir reka einnig spilatækjasal á 5. hæð.

Red Bar (eða Chandelier) er einn af þessum stöðum sem (vonandi enn) finnst ekki í neinum leiðsögubókum um Tokyo. Þetta er mjög sjarmerandi "after hours" bar staðsettur í Shibuya rétt hjá lestarstöðinni. Nafnið dregur hann af því að það eru ekkert nema ljósakrónur í loftinu og veggirnir eru rauðir.

Eins og áður hefur komið fram er þetta "after hours" staður og opnar því ekki fyrr en eftir miðnætti.  Sagan segir að eigandinn opni staðinn eftir eigin hentisemi oft og er því betra að kíkja þangað að minnsta kosti eftir 01:00 til að auka líkurnar á að hann sé opinn.  Ef kveikt er á lampanum fyrir utan hurðina er opið.

Einn aðalkosturinn við þennan stað er að drykkirnir eru ódýrir (500 jen) án þess að notað sé í þá hræódýrt sprútt.  Sérstaklega er hægt að fá góðan gin buck þarna en í honum er gin og kryddað og ósætt engiferöl.

Elephant Cafe er ágætis "asískur" veitingastaður staðsettur í Shibuya meðal annars.  Staðurinn er mjög stór, og því auðvelt að fá borð og hann er einnig stutt frá lestarstöðinni.  Verðin eru mjög svipuð og á svipuðum veitingastöðum eða um 2-3000 jen á manninn fyrir mat með drykkjum inniföldum.

Matseldin sem er á boðstólum er blanda af víetnömskum, taílenskum, kínverskum mat blandað með hinu og þessu frá öðrum löndum innan Asíu.  Maturinn er prýðilegur en það sem heillar mest við staðinn eru innréttingarnar (þar á meðal risa Búddalíkneski inni á miðjum staðnum) og andrúmsloftið þar inni.

Til að komast þangað er farið út um Hachiko Exit á Shibuya lestarstöðinni, og svo yfir stóru gatnamótin í átt að Starbucks.  Þaðan er farið meðfram götunni til vinstri, yfir næstu gatnamót og örlítið upp brekkuna (framhjá verslunarmiðstöðinni 109) en þar er staðurinn fljótlega á hægri hönd á 5. hæð.

Te

Ein af óhjákvæmilegu afleiðingum þess að fara til Japan er að kaupa gríðarlegt magn af litlum minjagripum fyrir fjölskyldu og vini. Þegar listinn er orðinn langur er gott að geta rumpað þessu af með því að kaupa mikið af litlum gjöfum á einum stað og þar kemur The Daiso búðin að góðum notum.

Þetta er stór keðja af afsláttarbúðum sem selja vörur sínar flest allar á 105 jen.  Þar er hægt að fá allt milli himins og jarðar en mikið úrval er af alls kyns vörum sem eru tilvaldar í minjagripi svo sem matprjónar, ýmis búsáhöld og alls kyns matvara.

Þessar búðir eru staðsettar um allt Japan en ein af stærri verslunum innan stór-Tokyo svæðisins er staðsett í Harajuku, stutt frá lestarstöðinni.  Gengið er út um Takeshita Street Exit, farið yfir götuna og aðeins niður Takeshita Street þar sem hún er á vinstri hönd.

Mos Burger er einn af vinsælustu hamborgarakeðjunum í Japan og er japönsk að uppruna.

Hamborgararnir eru þannig frábrugðnir venjulegum hamborgurum að kjötið er blandað með lauk og kryddum svo að bragðið minnir einna helst á kjötbollur frekar en klassískan hamborgara.  Aðalsmerki staðarins er eins konar salsa sósa sem að þeir setja á borgarana sem að er mjög ljúffeng.  Verðið er mjög viðráðanlegt eða um 600-700 yen fyrir hamborgara með frönskum og gosdrykk.

Um gervallt Japan eru um 1.500 útibú, fjölmörg af þeim eru staðsett í Tokyo svo enginn vandi er að finna þennan stað á rölti um borgina.  Hefðbundin útibú líta svona út:  1, 2, 3.　　Hér að neðan er staðsetning eins útibúanna í Shinjuku sem er stutt frá stöðinni.

First Kitchen er ein af frægari skyndibitakeðjunum í Japan sem er japönsk að uppruna.  Þeir bjóða upp á nokkrar tegundir af hamborgurum en eru einnig með pasta, pizzur og aðra hluti á boðstólum.  Matseðill þeirra breytist eftir árstíðum og oft er hægt að fá sérkennilegan japanskan, en mjög ljúffengan, skyndibita þar.

Verðið er afar hefðbundið eða um 600-700 jen fyrir máltíð með drykk og frönskum inniföldum.  Útibúin eru mörg talsins en helst er að minnast á Shinjuku útibúið sem að er í stuttri vegalengd frá South Exit lestarstöðvarinnar.  Farið er út um South Exit, beygt til hægri um leið og labbað meðfram lestarstöðinni niður að næstu gatnamótum þar sem First Kitchen er hinum megin við götuna á horninu.

Eitt helsta leiðandi aflið í tæknigeiranum í Japan, Sony, er með sýningarsali og búðarrými í byggingu er nefnist Sony Building í Ginza hverfinu. Í þessari byggingu er hægt að sjá allt það nýjasta frá Sony og þar á meðal allskyns vörur sem ógerlegt er að fá í Evrópu.

Fyrstu hæðirnar kynna ýmsar vörur frá fyrirtækinu, allt frá sjónvörpum til róbota, og á efri hæðunum sem og í kjallaranum er hægt að versla ýmsar vörur frá þeim.  Gott er að hafa í huga að stundum styðja innlendar vörur þeirra það að setja valmyndir yfir á ensku og þá er ekki þörf að versla sérstaklega "overseas models".

Til að komast þangað er farið út um Exit B9 á Ginza Station sem liggur á Ginza, Marunouchi eða Hibiya Line og þar blasir byggingin beint við.

Sapporo er heimsfrægur framleiðandi á bjór og einna besti bjórinn sem hann framleiðir heitir Yebisu.  Í einungis nokkurra mínútna göngufjarlægð frá Ebisu lestarstöðinni (á Yamanote JR línunni eða Hibiya subway línunni) er að finna Yebisu bjórsafnið.

Inni á safninu er að finna sögu Sapporo fyrirtækisins myndskreytta og ýmsan fróðleik um bruggunarferlið.  Með því athyglisverðara á safninu eru auglýsingarnar gegnum árin en þar sést hvernig aldagömul menning Japana blandaðist hægt og þétt við vestræn gildi yfir 20. öldina.

Í enda sýningarinnar er svo smökkunarherbergi þar sem maður getur bragðað allar helstu bjórtegundir fyrirtækisins og einnig rauðvín og hvítvín.  Eftir smakkið er gott að renna inn í minjagripaverslunina en hún er staðsett við innganginn.

Til að komast þangað er auðveldast að fara til Ebisu á JR Yamanote línunni.  Inni á lestarstöðinni er farið út um Yebisu Skywalk útganginn í átt að Yebisu Garden Place.  Þegar komið er út um útganginn ferðu yfir götuna og tekur létta vinstri beygju og labbar fram hjá verslunarmiðstöðinni sem blasir við en bjórsafnið er í húsinu við hliðina.  Húsið er merkt Sapporo en inngangur er í kjallara.

Til eru nokkrar risakeðjur af raftækjaverslunum á Tokyo-svæðinu en Bic Camera er ein sú stærsta.  Búðirnar selja raftæki af öllum gerðum og útibú er hægt að finna í flestum af fjölförnustu stöðum Tokyo.  Í Shibuya eru til dæmis tvö útibú örstutt frá lestarstöðinni, annað við East Exit og hitt rétt hjá Hachiko Exit (sjá á íslenskuðu korti hér).  Báðar búðirnar eru á mörgum hæðum með allt það tæknidót sem hugurinn girnist.

Kostir Bic Camera eru gott vöruúrval og yfirleitt góð verð.  Þeir eru einnig með punktakerfi sem er mjög hentugt við stór innkaup.  Punktarnir eru mældir í prósentum af söluverði og hver punktur táknar eitt jen.  Best er að nota punktana í að kaupa önnur raftæki (t.d. að nota punkta af myndavélakaupum til að kaupa mp3 spilara) frekar en að eyða þeim í minniskort og töskur utan um raftækin þar sem að þeir hlutir eru mun dýrari þar en annars staðar (í búðum í raftækjahverfinu Akihabara til dæmis). 

Til þess að geta notast við punktakerfið hjá þeim er nauðsynlegt að gerast meðlimur í viðskiptaklúbb Bic Camera  en það tekur einungis örfáar mínútur að gera við afgreiðslukassann.

Meðan maður er í Japan er mjög brýn nauðsyn að kíkja í karaoke, enda fæðingarstaður sportsins.  Ég get eiginlega ekki lagt nógu mikla áherslu á hversu mikilvægt það er að kíkja allaveganna einu sinni.  Bráðnauðsynlegt alveg.

Í stað þess að gera margar færslur um hina mismunandi karaoke staði sem er í boði verður þetta allt sameinað í eina færslu til hagræðingar.

Fyrst af öllu er vert að útskýra dálítið hvernig þetta fyrirbæri er í Japan.  Staðlaða formið af karaoke stað er karaoke box sem að mætti einna helst líkja við hótel, fremur en karaoke bar eins og við þekkjum af Ölver til dæmis.  Venjulegt karaoke box er oft á mörgum hæðum með allt frá 10 uppí 100 herbergi sem eru búin fullkomnum karaoke græjum, ljósagræjum (blacklight og diskóljós) og innanhússíma (til að panta mat og drykk).

Vinsælustu keðjurnar af karaoke stöðum eru Shidax, Karaoke-kan (カラオケ館) og Utahiroba (歌広場).

Þegar komið er inn á staðinn labbarðu vanalega beint inn í móttökurými með afgreiðsluborði þar sem karaoke herbergið er pantað.  Fundið er herbergi sem passar fyrir fólksfjöldann og svo þarftu að ákveða hvort að eigi að vera innifalið "all you can drink" (á japönsku nomihoudai) eða ekki.  Svo er ákveðinn tíminn, minnst er hægt að taka hálftíma og lengst er hægt að kaupa "alla nóttina" en það er um 5 tímar.  Þegar búið er að ganga frá pöntuninni færðu míkrafóna og ert sendur uppá herbergið.  Svo er það bara að syngja og panta sér drykk.

Vélin sjálf sem spilar karaoke lögin er mjög líklega öll á japönsku, þar á meðal fjarstýringin.  Ekki örvænta þó, þegar þú hefur fundið þér lag sem þú vilt syngja (nb. "ensku" lögin eru oftast aftast í risamöppunum af lögum á borðinu) að þá seturðu inn númerið á laginu í fjarstýringuna og ýtir svo á græna takkann.  Rauði takkinn stoppar svo lagið ef þú ert búinn að fá nóg.

Ef að síminn hringir eftir einhvern tíma er það líklegast verið að tilkynna ykkur að tíminn sé að verða útrunninn.  Oftast er hringt tíu mínútum áður en tíminn rennur upp og látið vita.  Þá er jafnframt hægt að framlengja tímann, vilji menn gera það.  Þegar öllu er lokið er farið niður og aftur í móttökuna þar sem gert er upp.

Shidax: (1, 2, 3)
Karaoke-kan: (1, 2, 3)
Utahiroba: (1, 2, 3)

Hér dæmi um ytra útlit staðanna til að þekkja staðina á vappi um borgina.  Hér að neðan er svo karaoke staðurinn sem var notaður í kvikmyndinni Lost in Translation, herbergið sem þau notuðu er víst númer 601 en hægt er að fá það staðfest með því að spyrja starfsfólkið.

Club Module er einn af betri techno og house klúbbum í Tokyo.  Mikið af spennandi techno viðburðum eru haldnir þar og erlendir plötusnúðar spila þar oft.  Til að skoða hvaða viðburðir eru á döfinni má sjá heimasíðu klúbbsins hér.

Miðaverð rokkar frá 2.000 - 4.000 jen en dýrara er ef að stór nöfn eru að spila það kvöldið.  Vanalega fylgir einn til tveir drykkir með hverjum miða.  Í þessu samhengi er vert að minnast á að það er ódýrara inn ef að þú kemur með flyerinn fyrir kvöldið með þér og þá eru vanalega 500 jen slegin af.  Hægt er að rekast á flyera fyrir alls kyns kvöld t.d. í Dance Music Record plötubúðinni og nærliggjandi búðum í plötubúðahverfinu.

Til að komast þangað er farið út um Hachiko Exit á Shibuya lestarstöðinni og haldið yfir götuna yfir stóru gatnamótin (þvert á gatnamótin í átt að Starbucks).  Þegar komið er yfir götuna er beygt til vinstri og haldið áfram eftir gangstéttinni.  Bráðum ætti 109 að blasa við (stór verslunarmiðstöð) en þá skal halda ótrautt áfram meðfram götunni hægra megin við 109. Eftir um 5 mínútna labb tvístrast gatan við Tokyu verslunarmiðstöðina og fara skal meðfram götunni hægra megin sem mjókkar töluvert.  Eftir örstutt labb ætti Module að blasa við á hægri hönd.  Staðurinn er í kjallara en ljósaskilti á jarðhæð vísa á staðinn.  Íslenskað kort er að finna hér.

UNIQLO er smásölurisi á fatamarkaðnum í Japan og staðurinn til að fá ódýr og þægileg föt.  Fyrirtækið með mestu veltu og gróða af öllum japönsku fatakeðjunum og hefur verið í útbreiðslu til Bandaríkjanna og Evrópu.

Þrátt fyrir að selja ódýr föt eru gæðin líka til staðar og mætti líkja þessu við ódýrari útgáfu af American Apparel, þ.e. frekar látlaus föt á góðu verði.  Bolir eru frá 1.000 jenum, skyrtur og peysur frá 2.000 jenum og buxur frá 3.000 jenum.

UNIQLO hefur ótal útibú á landsvísu (um 800 verslanir) og er gott að muna eftir nafninu og lógóinu á vappi um borgina.  Hér er addressan á stóru útibúi þeirra í Prince Hotel byggingunni í Shinjuku stutt frá stöðinni.

Graniph er sniðug búð fyrir boli og aðrar léttar flíkur.  Þetta byrjaði sem voða lítið batterí sem einbeitti sér að því að gefa út boli með gæðahönnun en jafnframt ódýrt.  Eins og þetta er orðið núna reka þeir stóra netverslun sem og að vera með búðir, 51 stykki í Japan og sitthvora í Taipei og Singapore.

Hönnunin sem er prentuð á bolina er ýmist fengin frá starfsmönnum graniph eða úr samstarfsverkefnum með utanaðkomandi aðilum.  Einnig eru haldnar "design" keppnir á vegum graniph og fá sigurvegararnir bolina sína prentaða og dreift um allar búðir fyrirtækisins.

Skemmtilega við bolina þeirra að oft er notuð týpógrafía eða letur í hönnunina á bolina og geta þar oft leynst á milli smá engrish, eða "vitlaus" enska (sjá frekar hér).  Harajuku útibúið er að finna á mjög svo hentugu korti superfuture yfir tískuverslanir Harajuku sem má finna hér.

Einn besti staðurinn til þess að versla tónlist er Tower Records í Shibuya.  Aðalbúð þessarar keðju er staðsett í nokkurra mínútna göngufjarlægð frá Shibuya lestarstöðinni.

Verslunin er á mörgum hæðum og lítill klúbbur er í kjallaranum fyrir "in-store live".  Allra vinsælasta músíkin er á fyrstu hæð en svo eru hæðunum skipt upp eftir tónlistartegundum og uppruna (Japan/"International").  Þeir eiga mikið úrval af músík, allt frá algengasta poppi í sjaldgæfustu tilraunatónlist.  Einnig eru þeir með mikið úrval af DVD en þeir eru örlítið í dýrari kantinum.

Til að komast þangað ferðu út um Hachiko Exit og labbar yfir Hachiko torgið sem blasir við og að gatnamótunum.  Beint fyrir framan þig ættirðu að sjá Starbucks en hægra megin við Starbucks er gatan sem búðin er við.  Farðu yfir gatnamótin hægra megin og haltu áfram á beinni braut framhjá Seibu verslunarmiðstöðvunum og innan nokkurra mínútna ætti Tower Records að blasa við á hægri hönd.

Dance Music Record er ein af eldri plötubúðum Tokyo borgar sem sérhæfir sig í danstónlist á vínyl.  Búðin frekar stór á tveimur hæðum og er staðsett í jaðrinum á recomura ("plötubær") hverfinu í Shibuya.  Jarðhæðin er undirlögð nýjum vínylútgáfum (hip hop/elektróník/djass og fleira) og smávegis af mixdiskum.  Efri hæðinni er tileinkuð house og techno músík.

Í hverfinu nálægt DMR er nóg af plötubúðum enda er þar svokallað plötubúðahverfi.  Gott er að rölta um í grenndinni en góðar plötubúðir eru meðal annars Guinness Records (sem Nujabes rekur) og Yellow Pop sem eru með alls kyns gamlan vínyl.

Til að komast þangað er hægt að styðjast við kort af heimasíðu DMR sem ég íslenskaði og hægt er að finna hér.  Nb. að þar sem stendur "Löggan" stendur lítið hringlaga hús á horni sem er koban, eða lítil löggustöð.

Í Shibuya eru margir barir en fáir eru jafn ódýrir og þessi.  Coins Bar 300 er lítill bar staðsettur í recomura eða plötubúðahverfinu í Shibuya sem er rétt rúmlega 5 mínútna labb frá lestarstöðinni.  Til að komast þangað er best að koma sér til Dance Music Records eða DMR og þar er þetta í kjallara (sjá kort fyrir DMR hér).

Eins og nafnið gefur örlítið til kynna geturðu keypt drykki fyrir klink, eða 300 yen.  Einnig er hægt að fá einhverja létta rétti fyrir sama pening.  Oft er mikið að gera þar og getur verið erfitt að fá sæti og því er best að mæta snemma og jafnvel hafa þetta fyrsta stað kvöldsins.

Í langflestum "department store" í Japan er kjallarahæðin undirlögð litlum verslunum sem selja ýmis góðgæti.  Kökur af ýmsum gerðum, sushi-bakkar, ýmist snakk og nammi er einungis brot af því lostæti sem er á boðstólum.   Þessar verslanir eru saman kallaðar depachika en það orð er samsett úr orðunum depaato ("department store") og chika ("niður" eða "kjallari").  Hægt er að lesa sér meira til um þetta fyrirbæri hér.

Frægustu af þessum verslunarklösum eru Seibu, Parco, Tokyu, Mitsukoshi, Isetan, Odakyu og Matsuzakaya.  Hægt er að finna þær á (og í) flestum af stærri lestarstöðvunum í kjarna Tokyo eins og Ikebukuro, Shibuya, Shinjuku, Ebisu, Ueno og víðar.